GGZ.nieuws.nl 
Tips voor jongeren, ouders en leerkrachten over Netflixserie 13 Reasons Why

31 mei 2018 

De Netflixserie ’13 Reasons Why’ doet heel wat stof opwaaien. Vorig jaar verscheen het eerste seizoen van de Amerikaanse tienerdrama-serie en op 18 mei 2018 verscheen het tweede seizoen. Verschillende media pikten het op en de suïcidepreventie-organisaties krijgen heel wat vragen over de serie en de mogelijke impact ervan.

Seizoen 1: De serie draait om de zelfmoord van de 17-jarige Hannah Baker. Ze laat 7 cassettebandjes achter, waarin ze mensen vertelt waarom zij bijgedragen hebben aan haar dood. De zelfmoord van het meisje wordt zeer expliciet in beeld gebracht, de zelfmoord wordt voorgesteld als de enige mogelijke uitweg en de situatie wordt erg herkenbaar weergegeven. Dit kan het gevaar op copycat- of kopieergedrag bij mensen die het zelf moeilijk hebben vergroten. Vooral voor jongeren die zelf aan zelfmoord denken en zich identificeren met het hoofdpersonage kan het bekijken van de serie een risicovol zijn.

Seizoen 2: Het verhaal gaat verder met de rechtszaak tegen de school waar Hannah Baker leerling was. De serie is niet alleen gefocust op zelfmoord, maar stipt meerdere thema’s aan, waaronder: seksueel misbruik, pestgedrag op school en alcohol- en drugsgebruik. Verschillende media waarschuwen voor een heftige verkrachtingsscène aan het einde van de serie. Ook zijn de voorbereidingen van een schietpartij in de school te zien waar veel kritiek op is.

Hieronder geven wij een aantal tips aan jongeren, ouders en leerkrachten die je helpen om goed voorbereid met de inhoud om te gaan.

Tips voor jongeren

• Als je de serie bekijkt, overweeg of je dit samen met je ouders of een volwassene wilt doen.
• Mocht je je bij het bekijken van de serie hopeloos of depressief voelen, of zelf aan zelfmoord denken, praat hier dan over met je ouders, een leerkracht, of een andere volwassene. Je kan ook terecht bij de crisislijn van 113 Zelfmoordpreventie. Hier kun je 24/7 anoniem en vertrouwelijk praten met deskundige vrijwilligers.
• Weet dat zelfmoord voorkomen kan worden, hoe uitzichtloos de situatie ook lijkt.

Tips voor ouders

• Vermijd het gesprek niet. Begin er eventueel zelf over. Bespreek open met je kind of hij/zij de serie heeft gezien en wat dit met hem/haar doet. Stel voor om samen te kijken als je kind de serie wil zien.
• Probeer zo open mogelijk en zonder oordeel te luisteren naar de opmerkingen en eventuele zorgen van je kind. Praat open over de impact die de serie op je kind heeft.
• Maak je je zorgen dat je kind zelf aan zelfmoord denkt? Probeer hierover het gesprek aan te gaan en vraag hierbij expliciet naar zelfmoordgedachten.
• Het kan ook zijn dat je kind niet zelf met zelfmoordgedachten worstelt, maar wel goed kan begrijpen waarom jongeren in de serie zo reageren en zelfmoord wel als een optie zien. Probeer open met je kind te bespreken wat de redenen kunnen zijn om zo’n besluit te nemen, maar nog belangrijker: wat de redenen zijn om te blijven leven.
• Leg je kind uit dat veel jongeren niet dood willen, maar vaak niet goed weten hoe zij met de problemen uit hun leven moeten omgaan. Ze zitten vast in een situatie die voor hen niet meer lijkt op te lossen. Veel jongeren denken erg zwart / wit en zien geen andere uitweg. Belangrijk is dat je als ouder begrip toont en samen met je kind naar hulp zoekt.
• Kinderen kunnen zich erg verantwoordelijk voelen voor hun mede klasgenoten en vrienden. Vaak delen kinderen bepaalde informatie met elkaar die niet doorverteld mag worden. Benadruk dat je kind geen geheimhouding moet beloven en dat het is goed is om de zorgen met een volwassene te delen.
• Als je kind aangeeft aan zelfmoord te denken, neem dit dan serieus. Probeer samen met je kind op zoek te gaan naar hoe hij/zij verder geholpen kan worden. Eventueel kan je hier de huisarts, psycholoog of een andere hulpverlener bij betrekken. 113 Zelfmoordpreventie biedt gratis en anoniem advies van een psycholoog. Zij kunnen je een aantal zinvolle handvatten geven voor het omgaan met iemand die aan zelfmoord denkt.
• Soms gebruiken kinderen voorbeelden van andere kinderen uit de klas om iets te vertellen, terwijl ze eigenlijk op zichzelf doelen. Ze gebruiken een omweg om over hun eigen gevoelens te praten. Belangrijk is dat je je kind serieus neemt en praat over de situatie waar hij/zij mee zit. Probeer ook verder te vragen of je kind zelf met dezelfde gedachten worstelt. Dit kan een opening zijn voor een gesprek over zijn/haar eigen gevoelens.

Tips voor leerkrachten en scholen

• Er wordt niet aangeraden om de serie in schoolverband te bekijken. Toch kan de serie een aanleiding zijn om moeilijke en gevoelige thema’s (zoals pesten, seksueel misbruik, depressie) en de manier waarop leerlingen hiermee omgaan te bespreken.
• Merk je dat de serie leeft onder de leerlingen, dan is een klasgesprek rond de beleving van de serie aan te raden. Praat met de klas over wat je kan doen als je het moeilijk hebt, hoe zorg te dragen voor elkaar en waar je terecht kunt voor hulp.
• Luister naar de leerlingen, hun zorgen en bedenkingen. Wees bereid om hulp aan te bieden. neem hierbij een open en niet-veroordelende houding aan.
• Geef aan dat (vertrouwens)leerkrachten, mentoren en andere schoolmedewerkers bereid zijn om hulp aan te bieden en in gesprek te gaan, dit in tegenstelling tot het beeld dat geschetst wordt in de serie, waarbij de ‘counselor’ van de school op verschillende momenten tekort schiet en het gesprek niet aangaat wanneer leerlingen bij hem komen met hun zorgen.
• Wees alert voor signalen van suïcidaliteit. Een belangrijke taak van het onderwijs is de signaleringsfunctie. Bekijk de pagina over zelfmoordpreventie in het onderwijs voor meer informatie hierover.
• Seizoen 2 is minder gefocust op zelfmoord, maar stipt verschillende (nieuwe) onderwerpen aan, waaronder: seksueel misbruik, pestgedrag op school en alcohol- en drugsgebruik. Ook dit kan voor meer gespreksstof zorgen. Luister naar de gedachten en zorgen van leerlingen over deze onderwerpen en leg uit waar leerlingen terecht kunnen voor hulp.

Voor meer info over zelfmoord ga je naar www.113.nl. Heb je nu hulp nodig, bel (0900-0113) of chat dan met onze crisislijn (24/7 beschikbaar, anoniem en vertrouwelijk).

 

Bron: GGZnieuws.nl

 

 

Nederlands Kenniscentrum Angst en Depressie  
Krachttraining is goede aanvulling in behandeling depressie

28 mei 2018 

Krachttraining is een goede aanvulling in behandeling van depressie. Dit blijkt uit een aantal studies dat naast elkaar is gelegd en waarvan de resultaten zijn gepubliceerd in het tijdschrijft JAMA Psychiatry. 

Al langer is duidelijk dat sporten positief kan werken bij mensen met een psychische aandoening. Het effect van krachttraining was echter nooit goed gedocumenteerd. De uitkomst van een meta-analyse van 33 onderzoeken met in totaal 1877 deelnemers toont aan dat krachttraining een positief effect heeft op de mentale gezondheid. Krachttraining, zoals gewichtheffen of jezelf opdrukken, maakt je dus niet alleen lichamelijk sterker, maar het reduceert ook angst- en depressieve gevoelens.

Milde vorm van depressie

Krachttraining blijkt het meeste effect te hebben op mensen die aan een milde vorm van een depressie leiden. Het maakt daarbij niet uit of je fysiek sterker wordt en hoe gezond of ongezond je bent wanneer je aan de krachttraining begint. De onderzoekers hebben ook gekeken naar studies die de effecten van krachttraining en conditietraining bij mensen met depressie vergelijken. Beide vormen van sport blijken evenveel effect te hebben.

Krachttraining in behandeling depressie

Voldoende lichaamsbeweging en sport moeten gezien worden als een goede aanvulling in de behandeling van depressie.  Sommige depressies zijn vooralsnog alleen met medicatie behandelbaar. In die gevallen heeft lichaamsbeweging geen effect. Ook is er meer onderzoek nodig naar het effect van verschillende soorten sport en de mogelijkheden van beweging in de behandeling van depressies.

Bron: nedkad.nl 

 

 

Cursisten vertellen
Yarah*

28 mei 2018 

Zonder Merk Hoe Sterk was de kans groot dat ik alsnog in mijn complexe PTSS was blijven hangen, omdat ik zelf gewoon niet wist hoe ik een nieuw leven moest opbouwen. Toen ze zeiden dat de PTSS binnenkort misschien weg zou zijn, schrok ik daarom heel erg. Dit was waar ik mijn hele leven voor was opgestaan, om ertegen te vechten. Dat was mijn doel. En nu had ik geen doel meer. Ondanks dat het juist heel fijn was dat het weg zou kunnen gaan, dacht ik ook: “oké, en nu?”. Ik moest toegeven aan mijn pijn én er stond niets positiefs tegenover. Maar toen ontmoette ik Merk Hoe Sterk. Voor zowel mij, als mijn vriend, een opluchting.

Ik heb de coaching van Merk Hoe Sterk heel erg fijn ervaren. Bij mijn psycholoog werkte ik aan mijn angsten en bij Merk Hoe Sterk zorgde ik dat het dagelijkse leven haalbaarder werd rondom deze angsten. Zo hielp Merk Hoe sterk met oefeningen om me veiliger te gaan voelen in mijn huis (mijn huis is helemaal opnieuw ingericht en ik kreeg dagelijks oefeningen), ze hielpen met regels en wetten rondom mijn werk, maar ook dingen zoals opnieuw door Amsterdam lopen op een plek waar ik liever niet meer kwam, opkomen tegen mannen met het sporten, ik heb opnieuw leren autorijden op een manier dat ik me veiliger voel en deze regels heb ik andersom weer kunnen toepassen op straat. Zo weet ik nu dat, als ik bang ben, ik ook een andere weg mag kiezen en ik ook even kan stoppen als ik een eng persoon zie, zodat diegene voorbij mij loopt. Handige regels die me wat controle teruggeven.

Ik weet niet of ik ooit helemaal van mijn klachten af zal komen, want het zit gewoon heel diep. Maar ik heb mezelf daarin wel meer geaccepteerd. Dat ik mezelf niet altijd hoef te forceren alles weer net zo goed te kunnen als een ander, maar daarin kan focussen op mijn prioriteiten. Ik heb geleerd dat ik PTSS(-resten) heb EN een leven daarnaast, dat ik de PTSS niet meer ben. Door te kijken naar alle pijlers in mijn leven en deze met Merk Hoe Sterk in te gaan richten, zoals mijn hobby’s, sociale leven en sport. En daardoor kan ik (in de toekomst) een terugval ook steeds beter handelen en zal ik stabieler zijn. Dat verschil merk ik nu al. Bovendien geeft bezig zijn met de toekomst me ook gewoon vertrouwen in de toekomst. Dat er een toekomst is.

 

 

 *deze naam is gefingeerd

 

Psychosenet.nl 
Landelijke campagne 113 Zelfmoordpreventie weer van start

22 mei 2018 

Elk jaar overlijden in Nederland ruim 1800 mensen door zelfmoord. Dat zijn 5 mensen per dag. Daarom startte 113 Zelfmoordpreventie vorig jaar voor het eerst in Nederland de campagne: ‘Stel de vraag van je leven’. Met deze campagne wil 113 het taboe rondom praten over zelfmoord doorbreken en het aantal zelfdodingen de komende jaren structureel terugdringen. 

Op 22 mei start de campagne opnieuw en komen er twee weken lang online advertenties en radiospots voorbij op landelijke en regionale media. Nieuw dit jaar is een animatie waarin 113 concrete tips en handvatten geeft hoe je over zelfmoord kunt praten. Want praten over zelfmoordgedachten geeft vaak al enorme opluchting bij iemand die hiermee worstelt.

Lees voor meer informatie over de campagne verder op 113.nl.

 

Bron: psychosenet.nl 

 

Hoe praat je over zelfmoord? Bekijk de animatie met tips en handvatten

GGZnieuws.nl 
Nieuwe telefoonlijn Hear my Voice biedt luisterend oor bij huiselijk geweld

17 mei 2018 

Slachtoffers van huiselijk geweld uit heel Nederland kunnen vanaf vandaag in gesprek met lotgenoten die zelf slachtoffer zijn geweest van huiselijk geweld. Via het gratis telefoonnummer 0800 – 3200032 of 0800 – MYVOICE kunnen zij hun verhaal delen. De telefoonlijn Hear my Voice is bereikbaar van maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot 16.00 uur.

Het begint met een luisterend oor
Voor veel slachtoffers van huiselijk geweld is het vragen om hulp een te grote stap. Zij durven niet met familie of vrienden te praten omdat zij zich schamen of bang zijn voor de gevolgen als zij de stilte doorbreken. Hierdoor krijgen slachtoffers niet de hulp die zij nodig hebben, waardoor het geweld soms jarenlang doorgaat en escaleert. De telefoonlijn Hear my Voice verlaagt met een luisterend oor de drempel om de eerste stap te zetten.

Bij Hear my Voice neemt een lotgenoot de telefoon op; iemand die zelf slachtoffer is geweest van huiselijk geweld. Slachtoffers kunnen hun verhaal anoniem vertellen aan iemand die hen begrijpt, luistert en niet oordeelt. Dit is een eerste mijlpaal op weg naar een leven zonder geweld. De lotgenoten zijn geen hulpverleners en verwijzen – alleen als het slachtoffer dit zelf wilt – door naar de instanties voor hulp en advies.

Aanvulling op regulier aanbod
Hear my Voice richt zich op de groep slachtoffers van huiselijk geweld die moeilijk bereikbaar is, lang wacht met hulp zoeken en de stap naar officiële instanties nog te groot vindt. Hear my Voice verlaagt de drempel om contact op te nemen en is ondersteunend en aanvullend op het reguliere aanbod van de ketenpartners, zoals de politie, Veilig Thuis, wijkteams en Jeugdzorg.

Over Hear my voice 
Hear my Voice is een initiatief van De Combine, een samenwerkingsverband van vier opvangorganisaties bij huiselijk geweld: Arosa Rotterdam, Perspektief Delft, Blijf Groep Amsterdam en Moviera Utrecht.

 

 

Bron: GGZnieuws 

TED event 
The secret of becoming mentally strong 

16 mei 2018

 

In onderstaand filmpje spreekt Amy Morin over mentale kracht en hoe je, je gedachten en emoties onder controle kunt houden en productief kan blijven ondanks de omstandigheden. Iedereen kan mentale kracht opbouwen alleen weten wij vaak niet hoe. Het opbouwen van mentale kracht is de sleutel tot het bereiken van je potentie.
Helaas is het filmpje in het Engels en alleen Engels ondertiteld, maar als je deze taal machtig bent is het zeker het kijken waard.

Zij spreekt vanuit ervaring en compassie, dat maakt dit filmpje ontzettend motiverend om veranderingen in je eigen denken te gaan toepassen, zodat ook jij je potentie kan bereiken.  

Amy Morin is een klinisch sociaal werker. Sinds 2002 werkt zij als counselor met kinderen, tieners en volwassen. Amy is gespecialiseerd in ‘mentale kracht’ en heeft internationale bekendheid met betrekking tot dit onderwerp gekregen. Haar boek, “13 Things Mentally Strong People Don’t Do’, is in meer dan 20 talen vertaald. Amy wordt vaak uitgenodigd als spreker, en praat graag over de beste strategieën om tegenslag te overkomen en het kweken van mentale spierkracht.  

  

 

GGZnieuws.nl 
Wereldwijd onderzoek bevestigt genetische basis depressie

10 mei 2018 

 

Er zijn 44 genoomvarianten gevonden die een significante samenhang laten zien met depressie. Deze ontdekkingen zijn het resultaat van een jarenlange internationale samenwerking van 200 onderzoekers; het Psychiatric Genomics Consortium. Het bevestigt eerdere bevindingen dat depressie een genetische basis heeft. 

Voor het grootschalige, wereldwijde onderzoek zijn ruim 135.000 mensen met een ernstige depressie en meer dan 300.000 zonder depressie onderzocht. Ook data van onderzoeken door het VU medisch centrum en de Vrije Universiteit zijn gebruikt, namelijk uit de NESDA(Nederlandse Studie naar Angst en Depressie) en het NTR(Nederlands Tweelingen Register).

Genetische basis van depressie
De ontdekking van de 44 genoomvarianten die in verband staan met depressie, bevestigt eerdere bevindingen uit familie- en tweelingonderzoek dat erfelijke aanleg een rol speelt bij het ontstaan van depressie. VUmc-hoogleraar Brenda Penninx: “Deze grootschalige, wereldwijde studie is belangrijk omdat het op een consistente manier aangeeft dat er een genetische basis is van depressie. Dit is natuurlijk niet onverwachts, want we weten dat depressies in bepaalde families meer voorkomen dan in andere families, hetgeen suggereert dat er een belangrijke familiaire component is.”

Volgens Penninx gaat het om slechts een eerste stap. “Het is een moeilijke vraag op welke plaats in het genoom deze genetische component zijn basis heeft. De verwachting is dat het genetische onderzoek de komende jaren nog grootschaliger wordt, waardoor er meer genoomvarianten naar voren zullen komen. Dit geeft (nieuwe) inzichten in de moleculaire basis van depressie en kan in de verdere toekomst nieuwe aanknopingspunten geven voor behandeling en/of preventie van depressie.”

Gedeelde genetische basis depressie en schizofrenie

In het verleden richtten onderzoekers zich specifiek op genen die mogelijk betrokken waren bij schizofrenie, terwijl andere onderzoekers zich richtten op andere genen die in verband werden gebracht met depressie. Penninx:  “Ons genoom-brede onderzoek laat echter zien dat diverse genoomvarianten en genen die een rol spelen bij depressie, eerder gevonden zijn bij schizofrenie. Er is dus sprake van een deels gedeelde genetische basis voor psychiatrische ziekten. Deze genetische basis is meer overlappend dan initieel gedacht.”

Lage opleiding en hoger lichaamsgewicht

Uniek aan het huidige genetische onderzoek is dat de genetische basis vergeleken kan worden over veel populatiekenmerken heen, omdat het hele genoom in kaart wordt gebracht. “Dat is in ons genetische onderzoek naar depressie ook gedaan”, legt Penninx uit. “Het bleek dat er overlap was in de genetische basis van depressie en die van een lage opleiding en hoger lichaamsgewicht. We weten uit diverse onderzoeken dat depressieve personen relatief een minder hoge opleiding afronden en een hoger lichaamsgewicht hebben dan niet-depressieve personen. De oorzaak hiervan zou deels kunnen komen doordat het risico hiervoor reeds in onze genen opgeslagen ligt.”

 

 

Bron: GGZnieuws 

De Telegraaf 
Mariniers roeien met collega’s met PTSS 

6 mei 2018 – Mascha de Jong

 

 AMSTERDAM – De roeiboot viel niet eens zo op tussen alle andere vaartuigen tijdens het afsluitende concert voor Bevrijdingsdag op De Amstel. Beroemd bariton Bastiaan Everink, zelf oud-marinier, liet deze ene sloep echter heel bewust langs de koning varen tijdens zijn vertolking van Nabucco van Verdi. De roeiers waren oud-collega’s, bezig aan een van de belangrijkste missies in hun leven.

Hoewel de roeiers van de Dutch Marines Rowing Challenge (DMRC) de strijd op leven en dood al heel wat jaren achter zich hebben gelaten, laten ze elkaar nimmer los. Hun zorg geldt ook na de actieve loopbaan.

Nu valt de terugkeer in het dagelijkse bestaan voor sommigen zwaar. Een deel van de mariniers kampt met een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Erik-Jan van Riet van DMRC: „Het korps zorgt goed voor zijn manschappen en nabestaanden. Ook als er persoonlijke problemen na missies blijken te zijn. Maar sommige jongens vallen tussen wal en schip. Die hebben een specifieke hulpvraag of extra aandacht nodig. Daar komen wij om de hoek.”

Facebook

Het was niet eens opzet. In 2015 zou de Korps Mariniers 350 jaar bestaan en dus besloot een kleine groep een roeitocht van 350 kilometer te maken. Het werd Rotterdam-Vlissingen-Londen. Er werd een goed doel aan gekoppeld: de eigen mariniers, die in de problemen zijn gekomen en de zorg voor nabestaanden van collega’s die zijn ontvallen. Een oproep op Facebook leverde tientallen geïnteresseerde mariniers op. Er werd besloten niet alleen vóór beschadigde collega’s te roeien, maar ook mét. Van Riet: „Fysiek bezig zijn is natuurlijk iets wat wij ons hele leven hebben gedaan. Velen voelen zich daar erg goed bij.”

Na twee trainingsjaren werd de roeitocht in 2015 legendarisch. Negen sloepen roeiden in zeven dagen naar de Britse hoofdstad. Daar werd de volgende dag deelgenomen aan de wereldberoemde The Great River Race, een wedstrijd over 40 kilometer met meer dan 300 boten. ’Onze’ jongens pakten na de loodzware week over zee zilver.

Van Riet: „De Nederlandse generaal stond tussen onze familieleden en vrienden op de Tower Bridge. Als echte mariniers namen wij de tijd om met alle boten te salueren. Dat kostte ons zeker een paar minuten. En toch eindigden we als tweede. Die Engelsen hebben alleen nog maar met respect naar ons gekeken.”

De emoties schoten in die week alle kanten op aan boord. PTSS is immers ook nooit weg. Een van de roeiers: „Het kwam voor dat een van de mannen een herbeleving had. Je hoort aan de commando’s dat het net is of iemand in een gevechtssituatie zit. Diegene beleeft het ook echt zo. Omdat we er allemaal zo veel van weten, kunnen we elkaar helpen. Je moet zo iemand rustig terughalen naar het ’heden’. Terug naar die roeiboot.”

Tragiek

Maar er is meer tragiek. Een marinier nam de as van zijn overleden dochter mee. Hij kwam veilig terug uit brandhaarden, maar thuis stierf zijn tienermeisje bij een verkeersongeluk. Onder de Tower Bridge sprak hij haar toe dat ze het gered hadden om 350 kilometer te roeien. „Niemand houdt het op zo’n moment droog. Wij mariniers hebben elkaar door heikele situaties in de actieve diensttijd heen gesleept en doen dat nu ook. Dat gaat nooit veranderen.”

Na de volgende inspanning – in 2017 van Den Helder naar Willemshaven over opnieuw 350 kilometer – dient zich volgend jaar de ultieme uitdaging aan: DMRC gaat in 2019 alle provincies van Nederland aandoen en roeit dan 750 kilometer weg. Van Riet lachend: „Dat hoort toch een beetje bij ons mariniers, om altijd uitdagingen te blijven zoeken.”

Hulphond

Dat het uiteindelijk ook aan de vraagkant werkt, bleek vorige maand nog. DMRC kon middels de samenwerking met de KNGF de eerste hulphond aan een oud-marinier schenken die leidt aan PTSS, van het geld dat is opgehaald met het roeien. Van Riet geraakt: „Ook tijdens de slaap kan iemand last hebben van herbelevingen en de hond voelt dat. Die kan zijn baasje tot rust manen en loyaal bij hem blijven. Dat wij dit soort onconventionele oplossingen kunnen aanbieden aan onze buddy’s, ja daar doen we het voor. Wij zijn na deze eerste vijf jaar dus zeker nog niet uitgeroeid.” 

 

  

Bron: Telegraaf

Merk Hoe Sterk
Kennisgevingsbericht

7 mei 2018 

 

Wij zijn verheugd dat wij u kunnen mededelen dat wij twee nieuwe psychologen aan ons hebben mogen verbinden.  Zij zullen ons ondersteunen in de nazorgtrajecten die wij bieden. Wij zien uit naar een vruchtbare samenwerking! 

Op een later tijdstip zullen wij u hier verder over berichten.